Nog niet zo lang geleden was de wethouder sociale zaken een soort wethouder kaartenbak. Het was van belang om streng te zijn bij de poort, de inkoop van re-integratie moest voldoende volume hebben (resultaten waren minder belangrijk) en de raad moest vooraf vooral weten wat de omvang van het tekort op op de exploitatie van de sociale werkvoorziening was. 
 
Die tijd ligt achter ons. 
 
Er komt een ongemeen spannende tijd aan voor de wethouders sociale zaken. Er is ruimte en urgentie voor het maken van keuzen. Aan welke groepen besteden we de schaarse reintegratiemiddelen? Hoe vangt de gemeente de komst van nieuwe groepen werkzoekenden - zoals Wajongers - op? Hoe ziet de sociale werkvoorziening er over 3 jaar uit? En wat kost het ons? Wat is straks de kerntaak van de sociale dienst? Doen we inkomen nog zelf of is dat geoutsourced in de regio?
 
Antwoorden op deze en nog veel meer vragen maken een strategische heroriëntatie op sociale zaken nodig. En het betekent - tot onze vreugde - dat het arbeidsmarktbeleid het eerherstel krijgt dat ze verdient. 

Boris van de Woestijne