Leiderschap in verandering | Regio Foodvalley

Interview Carolien Huisman-Zilverentant 
Programmamanager Regio Foodvalley 

Kan je iets vertellen over het traject dat jullie gevolgd hebben met Rijnconsult? 

We hebben met een groep van zeven programmamanagers een intensief traject doorlopen. Gedurende zes losse dagen zijn we met elkaar aan de slag gegaan, alleen al die quality time met elkaar was uniek. De aanleiding was dat we als organisatie steeds aan het groeien zijn geweest. In het begin, zo’n tien jaar geleden, zat er nog niet heel veel lijn in en werkten we met een paar mensen. Maar naarmate het regiokantoor groter werd, de taken zwaarder en er een directeur werd aangesteld, ontstond de behoefte om meer als team op te trekken in plaats van als éénlingen op een eilandje. Het begon ermee dat de interim-directeur met Tjin Bremer van Rijnconsult een traject startte om de organisatie verder te ontwikkelen. Daaruit kwam het idee voort om met de groep programmamanagers aan de slag te gaan. 

Hoe ziet jullie werk eruit? 

We werken momenteel met meer dan twintig mensen onder meer aan acht programma’s waarvoor het geld vanuit de deelnemende gemeenten komt. Thema’s zijn bijvoorbeeld woningbouw, landbouw en voeding. We hebben veel contact met de medewerkers van die gemeenten, die per programma een team vormen. Maar bijvoorbeeld ook met ondernemers en het onderwijs. Eens in de zes weken is er bestuurlijk overleg dat voorbereid moet worden. Aangezien we als programmamanager door de betrokken bestuurders worden aangesproken hebben we zowel het programma als het team te managen. Waarbij de bezetting van de teams nogal varieert. We zijn eindverantwoordelijk voor lijnen en besluiten, de jaarplanning, capaciteit, budget en strategische input. Als programmamanager moet je veel kunnen variëren in je persoonlijk leiderschap. Je moet beweging kunnen creëren, sturing geven en in netwerken kunnen opereren. 

Wat was de rol van Bianca als begeleider? 

Haar rol was echt fijn. Ze was leidend en gaf tegelijk ruimte, met vaak precies de goede toon. Je moet weten dat we als programmamanagers best de neiging kunnen hebben om de tijd vol te praten. Dat bewaakte ze goed. Sowieso was haar insteek flexibel, ze paste continue aan op wat er in het moment nodig was. Het programma was daarin een leidraad, maar niet om strak te volgen. Bianca stond daarover steeds met ons in verbinding. Elke keer kwam een week van tevoren de vraag: wat gaan we doen, wat is belangrijk, wat is actueel? Dan volgde een voorstel van Bianca waarop we konden reageren. Zo was het programma steeds inhoudelijk op maat gemaakt. 

Wat staat je het meest bij? 

Op een gegeven moment heeft Bianca een acteur ingebracht om te oefenen. Dat was best spannend voor sommigen maar uiteindelijk erg succesvol. Eerst maakten we een systemische opstelling van het programma. Daarin ontdekten we al snel een knelpunt. Dat hebben we opgepakt en met de acteur een gesprek daarover geoefend. Het was kort en intensief, je krijgt meteen reactie en feedback van de acteur, wat die met jou ervaart. Het is heel mooi wat er dan gebeurt, een spiegel op gedragsniveau. Met twee deelnemers als vooruitgeschoven post haakte op een gegeven moment de hele groep aan. Op een empathische manier maakte Bianca deelname aan deze werkvorm veilig. Door wel te prikkelen maar niet te pushen. Door goede woorden te kiezen, te relativeren en de weg te wijzen. 

Welke resultaten hebben jullie geboekt? 

We zijn als programmamanagers meer met één mond gaan spreken. Zo kunnen we beter met de directeur en de programmadirecteuren meedenken over de strategische lijn voor de Regio Foodvalley. Zij nemen ons serieuzer. We zitten als programmamanagers nu regelmatig even een half uurtje bij elkaar om ervaringen uit te wisselen en af te stemmen. Om samen een visie op te stellen, dat werkt echt prettig. 

Hoe kijk je terug op het traject? 

We zijn pas net klaar, we gaan nog met elkaar een dag op de hei. De tijd gaat zo hard, de drukte is vrij behoorlijk. Iedereen zit in de waan van de dag. Terwijl de training ging over kleine stappen en persoonlijke aanknopingspunten. We moeten de stap van persoonlijk naar generiek bijvoorbeeld nog goed maken. Maar: de energie was echt goed. Niemand dwaalde af, iedereen was er ook echt bij. Daarbij hielp zeker dat we op een rustige en groene externe locatie zaten. Zodat we rond de lunch ook even een rondje konden wandelen. Wat me is bijgebleven: alles wat je aandacht geeft groeit. De onverdeelde aandacht van Bianca en onderling, dat was erg fijn.